خدای من به اسیر  غمت  عنایت کن

هوای  وصل تو ما  را   کِشد به   آتش غم

                            تمام سوزش ما را خودت سلامت کن

خماری را گریبان  در   گرفتیم     به گرد شمع غم پروانه هستیم

خدا داند که عقل از سر براندیم      ز جام عشق او مستانه هستیم

تا که   ندیده   بودم     دوریّ   دل ربا  را

                      تن صد چاک گنه را به خدا خاک کنید

عمر ما می گذرد  ساده دلان گوش کنید 

                      جامه ی دوری او را به خدا چاک کنید

کشور عشقم سقوتش شد قریب     گر نیندازی  تو  پرچم   برفراز

قلبم آخر  پاره پاره   از غمت     بین به دریایت یکی بنشسته غاز

غاز اشکی بر سر موجت فکند    گر چه کم باشد ببین دریای راز 

سلام ...سلام به همه ی دوستانی که به عشق خدا از این وبلاگ دیدن

 می کنند.از همه ی آنهایی که وقت خودشون رو توی وبلاگ کم مطلب

 ولی پر محتوای من میگذرانند ممنونم.دوست دارم که اگر شعری را

 خواندید و یه حال معنوی بهتون دست داد منو از یاد نبرید . هرکس که

 خوند  قدم رو چشم من گذاشته و هر کس  نظر داد مطمئن باشه که

 پاشو رو قلبم گذاشته چون وقتی میبینم کسی برام نظر گذاشته می فهمم

 یه عاشق یا یه دریا دل توی وبلاگم قدم گذاشته و دلم خوش می شه

 که هنوز لطف خدا شامل حال من است.من خیلی نوشتن برام سخته ولی

 عشق دیگه از زمان و مکان خبری نداره .همون عشق کاری کرد که

 من با پیشنهادهای لینک باکس های متنوع مخالف باشم و وبلاگم رو

 فقط واسه تعداد بیننده ننویسم.امیدوارم که همتون عاشق پیشه

 باشید...باعشق حق زندگی کنید...وبا عشق حق به سوی حق

 باز گردید ....یا علی

التماس دعا

                             تا  بیاید  ز  سفر  اشک  فشان خواهد شد

رمضان ! رفتی و قلبم به  هوایت بشکست

                             قلب من هم چو رخت ماه نشان خواهد شد

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-18.aspx اردیبهشت ۱۳۸۶

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-23.aspx تیر ۱۳۸۶

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-26.aspx تیر ۱۳۸۶

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-19.aspx مرداد ۱۳۸۶

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-31.aspx مرداد ۱۳۸۶

http://dehagh-rey.blogfa.com/post-44.aspx شهریور ۱۳۸۶

مرا ذهنم ز عشقت بر گرفتند     به  عقل  آدمیت    پیر کردند

این جهان  زحمت  نباشد بیشتر     کاش از ما رفع این زحمت کنید

                       نی که تفریحی بود با کاف و عین

شاعر آن باشد که شعرش مبهم است 

                       کس  نمی فهمد  مگر  ربّ  حسین

درختی که عمرت بود برگ آن    ببینی که روزی تهی شد ز برگ

کمی سوز و کمی آشفته  حالی    کمی آتش  به  زیر  خرمنی کاه

کمی امید  بخشایش  ز  معبود    کمی  سجده  به   پیش پای  الله

کمی بی سرسپاهی  پر گناهی    شکستن توبه  از دوری  همراه

کمی سودا گری  یا  بی ثباتی    کمی  یابیدن  این  بهترین  راه

در میان غم به فکرخنده باش     با فرود اشک خود طناز شو